Przewodnik kajakowy - szlak rzeki Nida
Andrzej Łaptaś
Kategorie: Podróże, przewodniki.
Rok wydania lub ukończenia: 2019 | E-book dostępny u nas od: 2019-10-01
Średnia ocena: 0 | Liczba ocen: 0
Liczba pobrań: 0
Przewodnik jest przeznaczony dla pasjonatów indywidualnego kajakarstwa turystycznego, ale oczywiście każdy uczestnik spływu zorganizowanego przez firmę kajakową też może wiele z niego się dowiedzieć o szlaku. Indywidualny kajakarz turysta znajdzie tu informacje przydatne przy planowaniu i organizowaniu spływu. Autor dołożył wszelkich starań by podane informacje były aktualne i prawdziwe, ale nie gwarantuje, że sytuacja na trasie spływu nie ulegnie w międzyczasie zmianie. Również informacje o infrastrukturze turystycznej na szlaku mogą się zmienić - mamy od jakiegoś czasu kapitalizm i jedne firmy kończą działalność a inne się pojawiają.

Nida – rzeka w południowej Polsce, lewy dopływ górnej Wisły. Długość rzeki wynosi 151 km (z Białą Nidą). Rzeka ta powstaje z połączenia Białej i Czarnej Nidy w okolicach wsi Żerniki, skąd płynie na południe przez Nieckę Nidziańską do Kotliny Sandomierskiej. Nida to typowa rzeka nizinna o bardzo niskim spadku.
Biała Nida wypływa ze stawu Stok we wsi Moskorzew, na północny wschód od Szczekocin. Czarna Nida płynie przez Góry Świętokrzyskie, jej początek to połączenie dwóch mniejszych cieków pomiędzy Daleszycami a Morawicą.
Spływ można zacząć albo na Białej Nidzie koło miejscowości Mniszek (ok. 122 km trasy do ujścia do Wisły), albo na Czarnej Nidzie w miejscowości Morawica (ok. 127 km trasy).
W tym przewodniku opisuję trasę Białą Nidą i następnie Nidą do ujścia, a na końcu szlak Czarnej Nidy.
Biała Nida to niewielka rzeka 2-4m szerokości, początkowo zarośnięta roślinnością wodną, płynie się ciasnymi zakrętami w szpalerze trzcin wysokich do 3m. Kilka razy dopływamy do lasu. Spotykamy kilka niegroźnych bystrz i jedno nieco trudniejsze (Chojny). Sporo miejsc biwakowych.
Czarna Nida płynie powoli, jest wystarczająco szeroka, ale prawie na całej długości spotyka się w niej liczne płytkie kamieniste bystrza - oraz skaliste progi. Przez niektóre raczej nie należy przepływać, a spławianie jest utrudnione. Są też dwie stałe przeszkody: młyn Wolica (przenoska), oraz spiętrzenie pod mostem drogi DK7. Na szlaku są „dzikie” miejsca biwakowe, zorganizowane pola namiotowe oraz miejsca agroturystyczne.
Poniżej połączenia Białej i Czarnej Nidy płyniemy już Nidą; to solidna, szeroka rzeka z licznymi wyspami, rozlewiskami i mieliznami. Do Pińczowa mamy przenoskę w na Zaporze Rębów i niżej kilka sztucznych progów - jazów wymagających przenoszenia kajaków i bardzo niebezpiecznych przy próbie przepływania. Ponadto na całej długości rzeki są liczne naturalne mielizny i niewielkie bystrza kamieniste dodające atrakcji.
Przed Pińczowem przepływamy przez odcinek zmeliorowany w latach 60-tych i 70-tych - bez żadnych korzyści dla rolnictwa, czy gospodarki, a ze szkodą dla ochrony przeciwpowodziowej i warunków przyrodniczych. Projekt „Renaturyzacja śródlądowej delty rzeki Nidy” ma być prowadzony w latach 2019-2024.
Poniżej Pińczowa Nida płynie ogólnie na południe, omijając kolejne wzgórza Gór Pińczowskich. Nurt jest nieuregulowany, kręty, brzegi często są niedostępne. Miejsc biwakowych niewiele, w Krzyżanowicach i w Chroberzu jest możliwość skorzystania z ośrodków i agroturystyki. Brak sztucznych przeszkód. Do St. Korczyna Nida płynie naturalnym, meandrującym korytem. Poniżej jest ujęta w wały, ale koryto jest względnie naturalne.

Aby najwygodniej korzystać z Przewodnika należy go oglądać i drukować w układzie 2x1 - wtedy teksty będą po lewej stronie, a mapki do tekstu po prawej stronie.

 

[Ten e-book udostępnił jego autor]

Recenzje